zaginać


zaginać
zaginać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, zaginaćam, zaginaća, zaginaćają, zaginaćany {{/stl_8}}– zagiąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Va, zaginaćgnę, zaginaćgnie, zaginaćgnij, zaginaćgiął, zaginaćgięli, zaginaćgięty {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'gnąc coś, odchylać w jakąś stronę jego brzeg, krawędź, koniec; załamywać, zakrzywiać, wyginać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zaginać brzegi tekturki. Zagiąć róg książki, róg serwety. Zagiąć sterczące druty. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'zaskoczyć kogoś trudnym, kłopotliwym pytaniem, udowodnić komuś nieuctwo; szerzej: w konfrontacji wykazać się większą wiedzą niż druga osoba (zwykle uważana za specjalistę w danej dziedzinie) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zagiąć kogoś z fizyki. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zaginąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, zaginąćnę, zaginąćnie, zaginąćgiń, zaginąćnął, zaginąćnęli {{/stl 8}}{{stl 7}} przepaść bez wieści, zniknąć bez śladu, nie wiadomo gdzie i jak; zniknąć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie ustają poszukiwania pary turystów,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaginać — Zagiąć parol na kogoś zob. parol …   Słownik frazeologiczny

  • zaginąć — Ślad po kimś, po czymś zaginął; słuch o kimś, o czymś zaginął; wieść o kimś, o czymś zaginęła «nie wiadomo, co się z kimś, z czymś stało, gdzie się ktoś, coś znajduje; brak o kimś, o czymś wszelkich wiadomości»: Żonę wywieziono do obozu… …   Słownik frazeologiczny

  • zaginać — → zagiąć …   Słownik języka polskiego

  • zaginąć — dk Vb, zaginąćnę, zaginąćniesz, zaginąćgiń, zaginąćnął, zaginąćnęła, zaginąćnęli «przepaść nie wiadomo gdzie, nie dając znaku życia; zostać zgubionym; zginąć» Ktoś zaginął w czasie wojny. Zaginęła cenna biżuteria. Dokumenty zaginęły. ◊ Słuch o… …   Słownik języka polskiego

  • zaginać się – zagiąć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} być zaginanym, zagiętym; zakrzywiać się, załamywać, wyginać, odchylać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Brzeg dywanu się zagiął. Ta bluzka stale zagina się w tym miejscu! {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zagiąć — dk Xc, zagiąćgnę, zagiąćgniesz, zagiąćgnij, zagiąćgiął, zagiąćgięła, zagiąćgięli, zagiąćgięty, zagiąćgiąwszy zaginać ndk I, zagiąćam, zagiąćasz, zagiąćają, zagiąćaj, zagiąćał, zagiąćany 1. «gnąc odchylić w jakąś stronę, w górę lub w dół koniec,… …   Słownik języka polskiego

  • słuch — 1. Powiedzieć coś komuś do słuchu «ostro do kogoś przemówić, nawymyślać komuś»: No, coś podobnego – pomyślał z oburzeniem pan Jankowiak. – Nie, nie zmilczy. Powie mu coś do słuchu. M. Musierowicz, Dziecko. 2. Zamienić się w słuch «słuchać bardzo… …   Słownik frazeologiczny

  • ślad — 1. Ani śladu kogoś, czegoś; ani śladu, ani popiołu «kogoś, czegoś nie ma, nie widać»: Carlos jeszcze raz rozgląda się po cudzym wnętrzu, ale na próżno. Ani jednego zdjęcia. Notatnika z adresami też ani śladu. P. Siemion, Łąki. Z Rzeczypospolitej… …   Słownik frazeologiczny

  • wieść — I. Głucha wieść zob. głuchy 1. Hiobowa wieść zob. hiobowy. Wieść głosi, niesie zob. głosić. Wieść gruchnęła zob. gruchnąć. Wieść o kimś, o czymś zaginęła zob. zaginąć. II. Wieść, wodzić prym, rej «górować, celować w czymś, mieć …   Słownik frazeologiczny